Zo’n 3000 jaar geleden werd platina voor het eerst gebruikt door de Egyptenaren. Acht honderd jaar later werkte de Inca’s ermee. Zij combineerden platina met geelgoud om zo de mooiste sieraden te creëren. Een toepassing die pas in de twintigste eeuw veel gebruikt zal worden. De Spaanse bezetters ontdekten rond 1590 het witte metaal in de rivieren van Equador. Zij dachten aanvankelijk dat het onrijp zilver was en gooide het terug de rivier in. Ze noemde het platina dat ‘klein zilver’ betekent. Het eerste platina sieraad in Europa werd rond 1790, door een Franse goudsmid gemaakt voor Koning Louis XVI van Frankrijk. Hij bestempelde platina als ‘het enige edelmetaal geschikt voor koninklijk bloed’.

Daarna zijn veel bekende diamanten zoals de Hope, Koh-i-Noor en ‘The great star of Africa’ in platina gezet. Carl Fabergé, de beroemde Russische juwelier prees het werken met platina net als Louis Cartier uit Parijs en menig andere grote juweliers uit de geschiedenis.

Tegenwoordig wordt platina gevonden in Afrika, Rusland, Colombia en Noord Amerika en wordt het gebruikt om er de mooiste en meest exclusieve sieraden mee te maken. Dit van nature witte edelmetaal is het duurzaamste, zuiverste en zeldzaamste ter wereld. Dat het duurzaam is blijkt uit het feit dat platina sieraden nagenoeg niet beschadigen en daardoor een leven lang meegaan. In tegenstelling tot goud wordt platina bijna in haar zuiverste vorm gebruikt. Platina is erg zeldzaam, want het wordt maar op enkele plaatsen ter wereld gedolven. Om een ounce (31,1 gram) platina te delven, moet maar liefst tien ton erts uit de bodem gedolven worden, een proces dat zo’n 8 weken in beslag neemt.

Bron: TU Delft